Verslag vakantiereis 2014: Berg in Duitsland

Verslag over de 5-DAAGSE REIS NAAR BERG IN DUITSLAND van 12 tot 16 juni 2014

 

Hallo leden van de KBO Deurne Zuid, mensen uit de omgeving van Uden en Valkenswaard. Jullie zien wel dat ik weer even in de pen ben gekropen. Ja, het is alweer even wat weken geleden dat we fijne dagen hebben beleeft met z’n allen! Deze keer met mensen uit andere dorpen erbij. Het ging met z’n allen, op z’n Brabantse Gemoedelijkheid, welk dialect je ook sprak. Voor herhaling vatbaar!

 

Donderdag 12 juni

We moesten allen nogal wat eerder op, want de EMA-bus vertrok in Valkenswaard om half 7, met 3 gasten richting Boekel. 13 gasten kwamen daar aan boord en ging het op Liessel aan. Bij de kerk hier, stonden nog 14 gasten te wachten. Om ongeveer half 9 werden we door 3 bestuursleden een fijne vakantie toe gezwaaid. De zon stond al hoog aan de hemel te lachen! En nu rijden maar, in Liessel de snelweg op, de A67 en richting Venlo, 10 over 9 de grens over. Onze chauffeuse/reisleidster tijdens de reis was Mandy van Dinther, en toen we er later achter kwamen wat de leeftijd was, was dat voor iedereen een verassing toen Mandy zei 24 jaar. Mandy begon het een en ander te zeggen wat we zo van Duitsland zagen. Berlijn is de grootste stad van Duitsland. En veel inwoners, meeste buitenlanders. Inmiddels waren we op de weg A60 en de A44 alweer op en af. De brug over de Eifel kregen we ook nog en het Ahrdal gebied, daar verbouwen ze veel rode wijn. Langs de snelwegen staan veel bomen en struiken. Af en toe is er wel een opening in, maar het kan ook voor de wind tegen te houden zijn voor het verkeer.  Die dalen zijn zo mooi van de weg af hè. We komen bij Koblenz weg nr. 48 en over de rijn  “de Brug” nu werd het weg nr. 3. In de buurt van Frankfurt kwamen we in een flinke file te staan, wat vooruit en weer stonden we stil. Het was maar goed dat we al 2x pauze hadden gehad en wat gegeten. Toen ging Mandy aan het bellen in verband met ons warm avondeten! Ruim 1 ½ uur in de file gestaan. In de bus was ook drinken, zoals koffie, soep, allerhande fris. Mandy had ’s morgens al gevraagd wie dat de hele reis wilde bedienen, dat was wel handiger dat het 1 persoon deed. Ik weet niet hoe laat we in het hotel aan kwamen, maar wat was dat eten lekker na zo’n lange dag. ’s Avonds werd er nog even wat gepraat en toen naar bed.

 

Vrijdag 13 juni

Na goed uitgerust te hebben, stond om 8 uur het ontbijt klaar, het zag er goed uit.

Om 20 over 9 stond Mandy ons bij de bus op te wachten. Een persoon was niet lekker en

3 anderen bleven bij haar. We kregen nu weg nr. 9. Nu gingen we naar het stadje en dat heette “Ingolstadt”. Daar was een Audi-museum, daar waren we om 11.00 uur. Hele oude auto’s, allerlei kleuren van 1899 t/m 1945. En van 1946 tot 2000. Met de lift reisde van de begane grond naar de 3e etage. Terug naar het jaar 1899. Er zijn meer dan 80 auto’s, maar wel niet te koop! En motoren, die je meenamen door de geschiedenis van de Audi auto’s. Toen was het tijd om op een terrasje (zitten) rusten en iets te eten. De zon hadden we mee. Na 3 kwartier stond Mandy weer klaar om een hele mooie route te gaan rijden in het Altmühltal, met een bezoekje aan dorp Weissenburg.

 

Hier kregen we volop tijd om dat historisch dorp te bekijken. Ook nog in het plaatsje Idstein gewandeld en iets gegeten op het terrasje. Het was er gezellig, maar … Mandy stond weer klaar om te rijden maar nu terug naar het hotel Lindenhof. De dorpjes zijn oud, met mooie vakwerkhuizen. Aangekomen stond het eten al weer klaar (makkelijk hè).

Toen dat gebeurd was, gingen we kienen om 8 uur, maar het voetballen Nederland-Spanje kwam ook! De tv werd wel aangezet, maar geen geluid. Anders hoorden de gasten niet welk nummer afgeroepen werd. Het werd aan 2 kanten spannend, wel mooi dat Nederland met 5-1  van Spanje heeft gewonnen! Prachtige prijzen waren er, ze kunnen niet allen prijs hebben hè. Na afloop werd er nog wat bijgepraat, even later was de zaal leeg, en allen naar bed. Morgen komt er weer een dag hè.

 

Zaterdag 15 juni

Vandaag weer vroeg uit bed, want het ontbijt stond nu om 7 uur al klaar met lekkere verse broodjes. Toen iedereen er klaar mee was, reden we  naar een bevrijdingshal in Kehlheim. Dit monument staat op de 120 m hoge Michelsberg boven de stad.  De bevrijdingshal werd gebouwd als herinnering aan de gewonnen veldslagen tegen Napoleon tijdens de bevrijdingveldslagen van 1813 tot 1815. Met de lift gingen we een eind naar boven en wie wilde kon ook nog 150 trappen te lijf gaan. Na dit bezoek reden we naar de aanlegsteiger voor een boottocht van 2 ½ uur over het Altmühl/Main-Donau-Kanaal in de Donau.

Van Kehlheim naar Riedenburg. Het was een prachtige tocht, die rotswanden met de kleuren er in, ’t zag eruit als zilver, zwart, bruin en boven op deze rotsen stonden, bijna op de kant zou je zeggen, ook nog ergens een huis op! We hebben echt onze ogen uit gekeken. In Riedenburg aangekomen werd door velen eerst wat gegeten en gedronken en het stadje bekeken. En waar kwamen we bij uit? Op de markt was een concert. Er speelden mannen in Lederhozen en jongedames in mooie klederdracht. Het uur was zo om, dus de bus stond weer klaar. Als je dan weer in het hotel komt, is het wel fijn dat je even later zo aan tafel kunt gaan zitten. Echt vakantie! We waren bijna klaar met eten toen er een muzikant met accordeon kwam. Wat later gingen toch wel bij sommige de beentjes van de vloer. Daarmee werd de avond nog lang gezellig.

 

Zondag 16 juni

Deze morgen begon het ontbijt, nu ging ’t niet zo vlug. We gingen ook pas om 10 uur weg met de bus, via weg nr. 8 richting Regenburg. We waren er bijna, toen kwam er een Audi-auto rakelings langs onze bus. Mandy zei, verdoriese Audi, moet dat zo? Een heel eind voor de stad, gingen we te voet de brug op en die lag over de Donau. Toen we er af waren, stond daar al een Nederlands sprekende gids. Zij kwam uit België. Om 13.00 kregen we een rondleiding door deze stad en uitleg. De gids vertelde honderduit, wel interessant. Jammer dat er zoveel kinderkopjes in de weg lagen, niet zo lekker. Toen was het tijd om een terrasje op te zoeken. Wat eten, daar waren we wel aan toe. Na bijna 1 uur was het tijd dat we zelf met een groepje de stad en de winkels gingen bekijken. De grote Dom Sint Peter met zijn hoge torens van 101 meter, lag net voor ons, dus gingen daar eerst in kijken. Groot, breed en mooie gebrandschilderde ramen. De gids had met de wandeling gezegd dat in deze Dom alleen Doopsel, Vormsel en Priesterwijding gedaan mag worden.

Alles bij elkaar staan in Regensburg 25 kerken, ook hebben ze veel inwoners: 138.000.

De stad zelf is 2000 jaar oud! Heel aparte winkels hebben we gezien. Toen we aankwamen met de bus had Mandy de plaats en tijd gezegd (15.00 uur) waar we weer vertrokken. Op 2 personen na, waren ze allen goed op tijd. Hebben ze te veel moeten kijken of de weg kwijt geraakt? Iemand ging naar de stad terug om te kijken, maar nee. Maar na 3 kwartier kwamen ze rustig aangewandeld (gelukkig) en had iedereen weer rust. Er werd even naar ons hotel Lindenhof gebeld dat we nu een beetje later zouden komen. En toen nog wat kilometers afleggen voor we aan ons laatste diner konden aanschuiven. Ook nu was het eten weer lekker. Na het eten was het alweer de koffers inpakken. Toen was er een groepje dat ging wandelen, anderen gingen kaarten of nog gezellig buurten bij een glaasje! Ja, we hadden de smaak van Duitsland te pakken! Omdat het de laatste avond was gingen de meesten niet vroeg naar bed. Er wordt wel eens gezegd, gezelligheid kent geen tijd.

 

Maandag 16 juni

Na een korte nachtrust, stond toch ons ontbijt weer goed klaar. Toen bijna iedereen gegeten had, werd er nog een stel uit bed gebeld. Even later kwam Mandy ook nog te voorschijn. Kwam ze nog uit bed of was ze al weer aan het zorgen bij de bus?    Om half 9 waren alle koffers in de hal en konden ze in de bus geladen worden. Er werd nog even afscheid genomen van het personeel, wat hadden ze goed gezorgd! Om 9 uur zette Mandy haar bus in beweging en reden we weg bij het mooie hotel. We kwamen op de weg met nr. 9. Nu kregen we ook weer veel nummers die we 12 juni ook gereden hadden en werd door gedaan tot half 12 voor pauze en eten en benen strekken. Na 45 minuten kwamen de km weer tegemoet. Ook de hele lange nr. 3 weg. Hoe veel km deze weg is, zal nog een raadsel blijven. Om 4 uur nog een stop en dan op weg naar het diner in Nederland, en wel in Zeilberg (gemeente Deurne). Ook daar was het eten goed en lekker. 3 Dames uit Liessel hadden die dagen ook niet stil gezeten, die hadden voor Mandy nog een dankliedje gemaakt. Dat had ze ook wel verdiend om zo jong en zo goed ‘de bus’ de baas te zijn. Gelukkig toch! Mandy vroeg in deze dagen ook een keer of wij wisten wat EMA betekende. Nee was het antwoord. Dat betekent “Eerste Meierijse Autobus-onderneming”. We hadden elke dag de zon aan de hemel staan, dus droog weer. Het was het omgekeerde als vorig jaar, toen was het nat, nat en nog eens nat!   Beste mensen het was gezellig aan boord, buiten en in de zaal. Nu heb ik er weer een heel verhaal van gemaakt en heb ik nog niet alles kunnen noemen. Ik en meerdere zouden zeggen, ga het volgend jaar zelf eens mee. Nu nog een heel hartelijk bedankje aan iedereen.

 

EMA Reizen, de besturen van KBO en alleenstaande groep zullen we nu maar zeggen, tot het volgend jaar 2015.


Groetjes aan iedereen en tot ziens,

Mia Dielissen

KBO-lid Liessel

Terug naar de startpagina